کوچ را آدم ابوالبشر هنگامی شروع کرد که از بهشت رانده و به زمین کوچ کرد و پس از آن انسان همواره برای دستیابی به زندگی بهتر از مکانی به مکان دیگر کوچ می کند و تا زمانی به این کار ادامه خواهد داد که در سرمنزل خویش همان بهشت جاودان سکنی گزیند.

اگر کوچ را با همان معنی عامیانه یعنی دستیابی به چراهگاه های فصلی برای چرای دام بدانیم قدمت آن به زمانی می رسد که انسان توانست حیوانات را اهلی کند و به دلیل زاد و ولد حیوانات اهلی و ازدیاد آنها دیگر آذوقه در یکجا برای آنها فراهم نبود و انسان نیز که دل بسته زندگی جدیدش شده بود و زندگی بر پایه شکار حیوانات نیز سختی های زیادی داشت پس انسان برای سیر کردن دام هایش از چراهگاهی به چراهگاه دیگر می رفت و این سر آغاز زندگی کوچ نشینی و عشایری گردید .

بنا بر تحقیقات انجام شده زندگی کوچ نشینی بختیاری ها یکی از بکرترین و با سابقه ترین کوچ های روی کره خاکی می باشد این کوچ از هنگامی آغاز شد که آریایی ها به این سرزمین کوچ کردند و بختیاری ها که وارثان این کوچ هستند هنوز بعد از گذشت هزاران سال به سبک و سیاق پدرانمان کوچ می کنند.

با توجه به نزدیکی فصل کوچ و برای آشنایی بهتر دوستان با این نوع زندگی به زودی چند مطلب در مورد کوچ طایفه هیودی ( یکی از طوایف ایل میوند بختیاری) را در این وبلاگ قرار خواهم داد .

كوچ با عشاير و زندگي چند روزه با آنها يكي از جاذبه هاي گردشگري كشورمان است كه متاسفانه آن هم رو به زوال است.
پرفسور ژان پير ديگار رئيس مركز تحقيقات ملي كشور فرانسه در ديدار از مناطق عشايري استان چهارمحال و بختياري هشدار داد : اشتباهي كه دولت فرانسه در زمينه تغيير نوع زندگي عشاير انجام داد نبايد در ايرن تكرار شود. مدرنيته كردن دامپروري ها و حذف زندگي كوچ رو عشايري در فرانسه،  پس از جنگ جهاني دوم،  مشكلات فراواني را براي اين كشور توسعه يافته جهان ايجاد كرده است. حذف عشاير باعث از بين رفتن بخشي از صنعت اكوتوريسم، كاهش كيفيت توليد گوشت و افزايش قيمت تمام شده آن شده است.
به گزارش ايرنا اين مردم شناس معتقد است بي توجهي به عشاير باعث بروز ضربات جبران ناپذيري به محيط زيست و منابع طبيعي خواهد شد.
او عشاير را باعث حفظ سلامت كوهستان ها دانست و افزود: «در كشور فرانسه، دولت براي احياي اكوتوريسم «عشاير آلپ» اقدام به ايجاد كوچنده ها و رمه گرداني در دل كوهستان كرده است. عشاير ايران به دليل حفظ فرهنگ و سنت خود توانسته اند خود را با جامعه مدرن امروزي تطبيق دهند. متاسفانه مراتع ايران به دليل بهره برداري بيش از اندازه، بسيار ضعيف شده و اين براي عشاير كوچ رو يك هشدار محسوب مي شود.»
استاديار رشته مردم شناسي دانشگاه پاريس با تاكيد بر اين نكته كه دولت ايران براي جلوگيري از شخم خوردن مراتع ايران توسط عشاير بايد گندم و علوفه ارزان قيمت در اختيار آنها قرار دهد، گفت: «حفظ مراتع توسط عشاير، تداوم فرهنگ كوچ را به همراه دارد و باعث توليد گوشت با كيفيت بالا در ايران مي شود.»
هم اكنون 122 هزار نفر از عشاير در اين استان به فعاليت دامپروري و دامداراي مشغول هستند. اين عشاير 5/1 ميليون واحد دامي استان را در اختيار داشته و 30 درصد از مواد پروتئيني و گوشتي استان را توليد مي كنند. عشاير استان چهار محال و بختياري، فصل گرما را در اين استان و فصل سرد سال را در خوزستان سپري مي كنند.

برگرفته از وبلاگ مرد بی اسب

شیرهای سنگی مجسمه هایی از سنگ و به شکل شیر هستند که اغلب بر قبر افراد شجاع و دلیر بختیاری دیده می‌‌شوند. به هر یک از این مجسمه ها در گویش بختیاری برد شیر گفته می‌‌شود. بختیاری سرزمین شیرهای سنگی است. این شیر ها در قبرستان های قدیمی بختیاری هنوز دیده می‌‌شوند.

ری مزار گویلم مندی به جا ای برد شیر 

       زونه بسی تا که مهنی بی صدا ای برد شیر

مین قفص نیدی که چی باهنده بالت بشکنه   

    ار ولی سی خت اما نیدی رها ای برد شیر

میخته کفتن چنو مردونه محکم ری مزار

      تا بمهنی ری زمین چار دست و پا ای برد شیر

تو بجا خوت مندیه تا خوسن ای شیرون جنگ  

آرم آرم زیر ای  سیا ای  برد شیر

طایفه هیودی یکی از طوایف پولاد وند است . در مورد معنای لغوی کلمه هیودی در میان این طایفه نقل های مختلفی وجود دارد یکی این که هیودی از کلمه هویدا به معنی آشکار می باشد شاید به همین دلیل باشد که در برخی منابع نام این طایفه هویدی آمده است.

این طایفه از هشت تیره تشکیل شده است : 1- علیدادی 2- جمشیدوند 3-علیوند 4-پارسی 5- شاه حسن 6- پاپی 7-ملایی 8- جودکی

شمار افراد این طایفه به بیش از بیست هزار نفر می رسد . عشایر این طایفه ییلاق خود را در منطقه بربرود از توابع الیگودرز و قشلاق خود را در منطقه دیونی از توابع دزفول می گذرانند وبه همین دلیل است که جمعیتی از اطایفه هیودی که  رو به شهر نشینی آورده اند در شهرستان دزفول و الیگودرز و توابع این شهرستان ها ساکن هستند .

وابستگی و اتحاد این طایفه مانند سایر طوایف بختیاری به حدی است که با وجود این گستره جمعیتی و جغرافیایی هنوز در مراسم شادی و شیون هم شرکت پر شور دارند عکس زیر از جشنواره عشایر خوزستان که به میزبانی طایفه هیودی  در منطقه دیونی برگزار شده می باشد و آینده سازان این طایفه را نشان می دهد .  

مطلب زیر به در خواست عدهای از دوستان جمع آوری شده است و بنا به دلایلی خالی از اشکال نیست کسانی که خواستار اطلاعات بیشتر و دقیقتری در این مورد هستند می توانند به وبلاگ دوست عزیزمان پوراندخت با عنوان تاریخ و فرهنک بختیاری مراجعه کنند(آدرس ایشان  در پیوند های وبلاگ وجود دارد)

هفت لنگ بختیاری به چهار طایفه تقسیم می شود

1-دورکی 2- دینارونی 3- بابادی 4-بهادروند

دورکی

1- زراسیوند  2- اسیوند 3- موری 4- قندعلی 5- بابااحمدی 6- عرب 7 – آسترکی

1-1-زراسیوند

سهی – سزار – نورآباد

1-2-اسیوند

بردین – پل – خواجه – گاودوش-سهماروند

1-3- موری

بابایی- علی جان وند- بٌوری – بَوری

1-4- قندعلی

خلیل وند- ورناصری – صالح باوری

1-5- بابااحمدی

کشکی – سراج الدین – درویش آدینه

1-6- عرب

کنگرپر- اولاد علی بیگ

1-7- آستریکی

چاربری – گاییوند

دینارونی

1- اورک 2- طوایفی که در مال امیر هستند

2-1- اورک

موزرمویی – خواجه – زنگی – غلام – کشی خالی – اولاد حاجی علی – غریبی – جلالی – ممسنی – چهار بینی چه

2-2- طوایفی که در مال میر (سوسن) هستند

نوروزی – بویری- سرقلی – لجمیر اورک – گورویی- شیخ عالی وند- شالومال – امیری – کورکور- عالی محمودی – علی محمد خانی – عالی محمودی علی مردان خانی – بندونی – شالو

بابادی

عالی انور2 – عکاشه3 – راکی 4– کله 5– ململی

عالی انور

نفی عبدالله – عالی ور- آرپنایی – میر قاید- رهزا

عکاشه

مراد- عالونی – چوی – شهرویی – کلامویی – کله سن – سله چین

راکی

کلاوند- قاسم وند- ارزویی وند- مد ملیل

کله

گله – پبدنی – احمد محمدی

ململی

سله چین – کوراوند- لیموچی – حلوایی – شهنی – نصیر – گمار

بهادروند

بختیاروند- عالی جمال – جانکی سردسیر

بختیاروند

منجزی – علاءالدین وند- بلیوند- وه ناشی – استکی – سرو- لروزیی – مشهدی مرداسی

عالی جمالی

یردی- برام عالی

جانکی سردسیر

جلیلی – معموری – ریگی – بارزی – بروبرو- هلوسعد- شیاسی – سوتک – بوگر