مندیر بهارون

عکس

heivedy — Mon, 14 Dec 2009 20:45:18 GMT

پ ن: همیشه فکر می کنم که چی می شد من هم می تونستم به صورت عشایری زندگی کنم...

جیره بندی آب؛

heivedy — Thu, 22 Oct 2009 07:39:34 GMT

امروز با یکی از دوستان در چهارمحال بختیاری تماس می گرفتم، می گفت که در یکی از روستاهای نزدیک اردل آب آشامیدنی جیره بندی شده. اولش گفتم شاید شوخی می کنه اما می گفت که اهالی روستا مشکل پیدا کرده اند و حتی کار به درگیری و زد و خورد کشیده!!!

با خودم گفتم که چرا باید توی منطقه بختیاری کمبود آب داشته باشیم؟ مگه فاصله این روستا از منابع آبی چقدر می تونه باشه؟ 5 کیلومتر؟ بیشتر 10 کیلومتر بازم بیشتر؟ 15 کیلومتر. دیگه چونه نزنید، باور کنید ندیده می گم بیشتر از این نیست! این در شرایطی که برادران آصفهانی حتی طاقت خشک شدن رودخانه فصلی زاینده رود را ندارن و یا آب الیگودرز را کیلومتر ها در تونل های قمرود!!! به سمت فلات مرکزی می برند و زمین های آبی منطقه را دیم می کنن.

نمی دونم این گونه مسائل برای مسئولین منطقه ما اهمیت داره یا نه؟ ولی با این روند احتمال اینکه جیره بندی آب آشامیدنی به ما برسد کم نیست.

شروع دوباره

heivedy — Fri, 16 Oct 2009 03:15:18 GMT

نیاز به مقدمه چینی نیست

حدود یکسال و نیم از آخرین مطلبی که در این وبلاگ نوشتم می گذرد و شاید آن روز فکر می کردم برای همیشه وبلاگ نویسی و تا حدودی اینترنت را کنار می گذارم!!! اما زهی خیال باطل...(شاید دوستانی که تصمیم به فاصله گرفتن از اینترنت و وبلاگنویسی داشتند حرف مرا بهتر درک می کنند.)

در هر صورت دیشب با ابوذر صحبت از وبلاگنویسی و دوستان قدیمی پیش کشیده شد و کلی خاطرات شیرین ! را مرور کردیم. نا گفته نماند من هم در حین صحبت های ابوذر داشتم آخرین کامنت های مندیر بهارون را چک می کردم و ... دیدم واقعا دوستان لطف بسیاری داشتند. به یاد صفا و صمیمیت آن روزها افتادم و تصمیم کبری گرفتم!!! تصمیم گرفتم که دوباره در مندیر بهارون بنویسم و البته دوباره به کمک دوستان یهک حلقه وبلاگی درست کنیم...

خیلی خوشحال می شوم دوستان قدیمی از جمله محسن رحیمی، علی زارعی، ابوذر رحیمی، محمد داودی، جلال اسفندیاری، ماه پسند، شهرزاد، نازنین و ... ( شرمنده که اسم همه رو نمی تونم بیارم) دوباره به اینجا سر بزنند.

پایان....

heivedy — Thu, 19 Jun 2008 19:37:18 GMT

اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ

اي آن كه نتيجه چهار و هفتي

وز هفت و چهار دايم اندر تفتي

مي خور كه هزار باره بيش ات گفتم

باز آمدنت نيست چو رفتي، رفتي

هر آغازي را پاياني است...

اما نمي دانم چرا گاهي اين پايان سخت است. سخت تر از آغاز... شايد سه سال زمان كمي نباشد، براي دل بستن به اين صفحات مجازي .....!! براي "پايان" خيلي چيزها مي خواستم بنويسم اما صفحه كيبورد را كه لمس كردم ......" همه چي زه ويرم رهد".

از تمام دوستاني كه در اين مدت به مندير بهارون لطف داشتند تشكر مي كنم.

خدا نيهدار...

پ.ن: برداشتن لينك اين وبلاگ هيچ مانعي ندارد.

مندیر بهارون

heivedy — Thu, 19 Jun 2008 16:29:18 GMT

·         دست نوشته هايي از كوچ بختياري

·         داستان های بختیاری (متل(

·         ضرب المثل های بختیاری

·         زندگی به سبک بختیاری

·         سرزمین بختیاری

·         لباس بختیاری

·         بسی دل خوم

·         گالری عکس

·         ایل میوند

·         شعر

زندگي صحـنه يكتاي هنرمندي ماست

                  هركسي نغمه خود خواند و از صحنه رود

                           صحنه پيوسته به جاست

                                      خرم آن نغمه كه مردم بسپارند به ياد

خلاء هويت

heivedy — Fri, 23 May 2008 12:13:18 GMT

يكي ازمسائلي كه در اكثر شهر هاي كشور بالاخص شهرهاي بختياري نشين مشهود است، بحران هويتي است. جامعه اي كه دلبستگي هاي شديد ايلي و عشايري دارد، به اجبار شهر نشين مي شود؛ از طرفي زندگي جديد شرايط و فرهنگ خاص خود را دارد كه در بسياري از موارد با فرهنگ عشايري در تناقض است. در اين كشمكش بسيار اتفاق مي افتد كه فرهنگ ايلي و عشايري روز به روز كمرنگ تر مي شود تا جايي كه فرد كم كم تعلقات گذشته را فراموش مي كند، همچنين در ناخودآگاه ذهن خود نمي تواند شرايط فرهنگي جديد را بپذيرد. كار به جايي مي رسد كه عملا فرهنگ ايلي و عشايري رنگ مي بازد و اين در شرايط است كه فرهنگ جديد نيز نتوانسته جاي فرهنگ گذشته را بگيرد و فرد دچار نوعي خلاء هويتي مي شود.

نگراني بيشتر از آنجاست كه اين شرايط در اكثر موارد از نسلي به نسل ديگر منتقل مي شود و باعث به وجود آمدن جامعه اي مي شود كه حاضر است همه چيز را بپذيرد و به قول نويسنده لبناني امين معلوف: " هرچه به خوردشان بدهند درسته ببلعند تا جايي كه ندانند كيستند و به كجا مي روند."

مسلما مشكل فرهنگ عشايري و يا فرهنگ شهري نيست. براي مثال لالي يكي از شهرهاي بختياري نشين است كه در ظاهر امر تمام دلبستگي هاي ايلي خود را حفظ كرده و شيوه زندگي در اين شهر بر پايه فرهنگ ايلي و عشايري است و مشكل خاصي از لحاظ هويت فرهنگي ندارند و يا بختياري هاي برخي از شهر ها مانند اصفهان در عمل فرهنگ شهري را پذيرفته و با هويت جديد زندگي بدون دغدغه اي را ادامه مي دهد. اما در بيشتر شهرهاي بختياري نشين هر چند هنوز رنگ و بويي از فرهنگ ايلي باقي مانده اما وجود دوگانگي فرهنگي و خلاء هويتي دور از واقعيت نيست و بايد براي گذر از اين شرايط تدبيري انديشه شود.

چند روز در سفر

heivedy — Mon, 12 May 2008 15:48:18 GMT

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پ.ن1: امسال نمايشگاه كتاب چنگي به دل نزد، من كه ترجيح دادم هيچ عكس و يا مطلبي پيرامون نمايشگاه كتاب نداشته باشم

پ.ن2: اين سفر در كل به من خيلي خوش گذشت؛ به خصوص همسفري دوستان عزيزي چون ابوذر رحيمي و فرج اله بهره ملا

پ.ن3: هم كوپه اي هاي با صفايي توي اين سفر نصيب ما شد كه واقعا از وجودشون استفاده كرديم.

پ.ن3: چه حالي داد شب آخر اين سفر... جنازمو به ايستگاه قطار مشهد رسوندم، نمي دونم چطوري سوار شديم... يه سردرد ميگرني !! يه گلو درد شديد!!! واي واي (( اِ بُوِه اِي )) .... باور كنيد شخص عزراييل توي چندتا از ايستگاهاي بين راه برام دس تكون داد..... نا غافل ياد خيلي چيزها افتادم .... ياد خيلي از هوس هايي كه هنوز فرصت نكردم انجامشون بدم.... ياد اين بيت افتادم (( در كنج سينه يك دل ديوانه ... در كنج دل هزار هوس دارم ))

پ.ن4: بيست و هشت ساعت از شمال شرق به جنوب غرب اونم با قطار شركت رجا ... حتي نفهميدم ابوذر كي پياده شد.... بعد از يك شبانه روز استراحت مطلق تازه به فكر دكتر و دوا و درمون افتادم.

پ.ن5: به دليل مشغله زياد فعلا فرصت جواب دادن به كامنتهاي چند روز گذشته را ندارم.، از همين جا از لطف همه دوستان تشكر مي كنم......

بهانه ای برای با هم بودن

heivedy — Tue, 29 Apr 2008 19:57:18 GMT

يكي از بركات اينترنت و به تبع آن وبلاگ نويسي عدم پايبندي به قيد مكان است و همين امر باعث مي شود بدون تماس رو در رو دوستان و همفكران جديدي پيدا كني كه هر يك از آنها در گوشه اي از اين كره خاكي زندگي مي كنند و ......

و چه خوب مي شود اگر بتوان دوستان را خارج از دنياي نت ملاقات كرد.

امسال نيز طبق روال يكي، دو سال گذشته قرار است با تعدادي از دوستان لربلاگ در محل نمايشگاه بين المللي كتاب تهران، ديداري دوستانه داشته باشيم. همين جا از همه دوستاني كه قصد بازديد از نمايشگاه كتاب را دارند دعوت مي كنم در صورت امكان به اين جمع دوستانه بپيوندند.

مكان ديدار: مصلي تهران – ايستگاه مترو مصلي

زمان ديدار: سه شنبه 17/2/138۷ ساعت 14

---------------------------------------------

پ.ن1: اين ديدار زياد وقت دوستان رو نميگيره و قرار نيست مسئله خاصي مطرح بشه ....

پ.ن2: من و ابوذر رحيمي از صبح سه شنبه نمايشگاه هستيم.... اگه كسي ميخواست هماهنگي كنه با من تماس بگيره 9166453704

پ.ن3: یک روز شما در تنتان گوهر جان بود،

یک روز شما بر سرتان تاج کیان بود ،

وان پرچمتان رایت مهر و خرد و داد،

افراشته بر بام جهان بود ،

آنگونه توانمند دگرباره توان بود...

پ.ن4: پي نوشت3 هيچ ربطي به اين ديدار نداشت فقط به درخواست يكي از دوستان اين شعر رو نوشتم

سرشماري سراسري عشاير

heivedy — Wed, 23 Apr 2008 03:16:18 GMT

رييس سازمان امور عشاير كشور از برگزاري سرشماري سراسري عشاير در تير ماه امسال در كشور خبر داد.

"جهانشاه صديق" روز سه‌شنبه در ديدار با استاندار سمنان افزود: سرشماري عشاير كوچنده توسط مركز آمار ايران با همكاري سازمان امور عشاير برگزار مي‌شود.

وي با اعلام آمادگي براي دادن نيرو و امكانات براي اجراي اين سرشماري گفت: در اين طرح اطلاعاتي شامل تعداد عشاير، تعداد دام در اختيار، نوع فعاليت، درآمد، هزينه،تعداد دام، ميزان توليد و عوامل ديگر جمع‌آوري مي‌شود.

وي شمار خانوارهاي عشاير ايران را ‪ ۲۰۰هزار خانوار اعلام كرد و گفت: در سه برنامه گذشته ‪ ۴۸هزار خانوار تحت پوشش طرح اسكان قرار گرفته‌اند.

وي گفت:در برنامه چهارم نيز قرار است ‪ ۱۰۰خانوار عشاير اسكان يابند كه اين امر نيازمند كار سخت و برنامه‌ريزي است.

صديق، ايجاد اشتغال جديد، تبديل دامداري به دامپروري ،رونق زراعت و اشتغالزايي را از برنامه‌هاي اين سازمان در مورد ساماندهي عشاير ذكر كرد و گفت: ايجاد زيرساختهاي لازم براي توليد و اسكان هر خانوار عشاير ‪۵۰۰ ميليون ريال سرمايه‌گذاري لازم دارد.

رييس سازمان امور عشاير كشور خواستار توجه بيشتر در استانها به عشاير و تامين اعتبارات لازم براي آنها شد.

به نقل از ايرنا

زندگی رو به زوال

heivedy — Tue, 15 Apr 2008 14:59:18 GMT

زندگی کوچ نشینی تلخ و شیرین است و عليرغم سختی هایی که دارد برای کوچ نشینان به صورت یک عادت در آمده، آنها خود را بدون کوچ به هیچ وجه نمی توانند تصور کنند. حتی عده زیادی از عشاير کوچ نشین که بنا به هر دلیلی نمی توانند به شیوه آبا و اجدادی خود (مال به ره) کوچ کنند هر ساله در بهار و پاییز به وسیله ماشین این کوچ را انجام می دهند. حال این سوال پیش می آید که آیا زندگی عشایری به این سبک و سیاق دوام خواهد داشت؟

جامعه شناسان معتقدند برای پی بردن به تداوم و استمرار یک شیوه زندگی و امرار معاش باید از زوایای مختلفی چون منابع مورد نیاز، عملکرد اقتصادی و در آمد، منزلت و جایگاه اجتماعی، نیروی انسانی و پيشينه تاريخي - فرهنگي به آن پرداخت. در مورد عشاير بختياري منابع مورد نياز و پيشينه تاريخي – فرهنگي، دو فاكتور مثبت و ساير عوامل مانعي براي استمرار زندگي عشايري هستند.

در اين بين مهم ترین و شاید اساسی ترین مسئله نیروی انسانی مورد نیاز برای انجام فعاليت هاي مربوطه است و نبودن این فاکتور به منزله حذف اين شیوه زندگی است؛ در مجال پيش آمده زندگی عشایری را از دیدگاه نیروی انسانی مورد بررسی قرار می دهیم.

میزان باسوادی يكي از عواملي است كه تاثير بسیار زیادی در شکل دهی به توازن نيروي انساني دارد. به طور كلي سواد باعث تحریک و ايجاد عواملي چون بالا رفتن سطح توقع از زندگي، تقاضاي منزلت اجتماعي بيشتر، كمرنگ تر شدن برخي از وابستگي هاي فرهنگي و ... در كل جامعه مي شود و جامعه عشايري نيز از اين قاعده مستثني نيست.

هر چه درصد با سوادي در بين عشاير بيشتر شود به تبع آن نيروي انساني كمتري براي ادامه زندگي عشايري باقي مي ماند. آمارها صحت نسبی این مدعا را نشان می دهند.

براي روشن تر شدن قضيه به بررسي ميزان سواد در بين عشاير استان خوزستان پرداخته مي شود.

در سر شماری عشایر کوچنده 1377 مرکز آمار ایران از مجموع 143845 نفر جمعیت 6 ساله و بیشتر عشایر استان خوزستان 59839 نفر ( 14.65 درصد) با سواد بوده اند.

از مقايسه بين رده هاي سني مختلف مي توان به نتايج بهتري دست يافت. ميزان سواد در گروه سني بزرگسالان ( شصت و پنج سال به بالا) 6.61 درصد ، ميانسالان (بيست و پنج تا شصت و چهار سال) 15.81 درصد، نوجوانان (يازده تا چهارده سال) 70.99 درصد مي باشد؛ شواهد نشان مي دهد در دهه پنجاه رشد سواد جامعه عشايري خوزستان حدود 2.5 برابر بوده و در همين دهه اسكان اختياري عشاير بختياري به صورت گسترده انجام گرفت. البته بايد توجه داشت عوامل ديگري نيز در اين وضعيت دخيل بوده اند اما به هر صورت بالا رفتن سطح سواد يكي از مهمترين دلايل اسكان اختياري بوده است.

انجام اين مقايسه بين ميانسالان و نوجوانان نشان از رشد 4.5 برابري سطح سواد دارد.

از تحليل اين آمار و با توجه به محدود شدن و كمرنگ شدن برخي از عوامل تسريع كنده اسكان در دهه پنجاه، در سالهاي آتي قطعا شاهد اسكان تدريجي عشاير بختياري خواهيم بود.

البته از منظر ديگر نيز مي توان به اين موضوع پرداخت.

فرزندان عشايري را از لحاظ سطح سواد به سه دسته مي توان تقسيم كرد.

گروه اول آن دسته از جواناني كه كه با ادامه تحصيل به جايي رسيده اند كه با توجه به مدرک تحصیلی عالیه وارد سازمان ها، ادارات، ارتش و ... می شوند و عملا دیگر به زندگی عشایری برنمی گردند.

گروه دوم كه اكثريت را تشكيل مي دهند آن دسته اي هستند كه بنا به دلايل مختلف نهايتا تا مقطع دبيرستان تحصيل كرده اند. بیشتر این افراد بعد از سال ها درس خواندن و دور بودن از زندگی عشایری دیگر قادر به انجام این نوع زندگی نمی باشند. تعداد خیلی اندکی از این قشر به اجبار زندگی عشایری و کوچ را انتخاب کرده و دوباره راه پدرانشان را ادامه می دهند.

گروه سوم افرادي هستند که تحصیل را تا مقاطع ابتدایی بیشتر ادامه نداده اند و یا اصلا درس نخوانده اند که بیشترین دلیل این کار نیز جبر خانواده و فقر در بین این خانواده ها می باشد. عده ی این افراد زیاد نیست ولی به اجبار راه پدرانشان را ادامه می دهند.

با کمی تامل به این نتیجه می رسیم افرادی که خواسته یا ناخواسته زندگی عشایری را ادامه خواهند داد با توجه به شرایط جامعه و سختی هایی که خود این افراد می کشند، هرگز به فرزندانشان توصیه نمی کنند که راه آنها را ادامه دهند.

حال با توجه توضیحات اندکي كه مطرح شد به راحتی می توان نتيجه گرفت که زندگی عشایری رو به افول است و شاید بار دیگر کوچ همه جانبه و دسته جمعی عشایر بختياري به سوی شهر های بزرگ (نظیر آنچه در سالهای حکومت پهلوی رخ داد) تکرار نشود، اما قطعا اسكان تدريجي جمعيت عشايري در شهرهاي بزرگ دور از ذهن نيست و این خود پيامدها و آسيب هاي اجتماعي متعددي را به دنباي خواهد داشت .